یک حس بی دلیل

در کارگه کوزه گری رفتم دوش/دیدم دو هزار کوزه گویا و خموش

ناگه یکی کوزه برآورد خروش/کو کوزه گر کوزه خر کوزه فروش

از کوزه گری کوزه خریدم باری/آن کوزه سخن گفت ز هر اسراری

شاهی بودم که جام زرینم بود/اکنون شده ام کوزه هر خماری

در کارگه کوزه گری کردم رای/در پایه چرح دیدم استاد به پای

می کرد سبو کوزه را دسته وسر/از کله پادشاه واز دست گدای

این کوزه چو من عاشق زاری بوده است/در بند سر زلف نگاری بوده است

این دسته که بر گردن او می بینی/دستی است که بر گردن یاری بوده است

تا چند اسیر عقل هر روزه شویم/در دهر چه صد ساله چه یک روزه شویم

در ده قدح باده از پیش که ما/در کارگه کوزه گران کوزه شویم

جناب(خیام)

/ 0 نظر / 7 بازدید